W źinsajšnem casu 25. januara wót źiśi swěśona ptaškowa swajźba zwisujo z wobglědowanjami ze swěta zwěrjetow a rostlinow. W tom casu chapjaju južo někotare družyny ptaškow gnězdźiś a jaja njasć. Luźe cakaju pó zymje na wócuśujuce nalěśe. Ako póchadna strona Łužyskeje ptaškoweje swajźby płaśi górnoserbski rěcny rum, źož jo nałog w familiji daloko rozšyrjony. W Dolnej Łužycy swěśe jen w źiśownjach a šulach. Źiśi futruju w zymje ptaški a směju se za to k mytoju pśi swajźbje wobźěliś. Wóni stajaju talarje a šklě na wokno a dostanu ako pjacywo sroku (serbski: sroka).

W źiśowni se swajźba ze sroku ako njewjestu a wrona ako nawóžeń (serbski wron) swěśi. Njewjesćinski pórik jo swěźeński zdrastwjony, zwětšego z dolnoserbskeju swěźeńskeju drastwu. Druge źiśi su ako ptaški pśewoblacone. Z rejemi a spiwami wugótuju źeń. Dorosćone wugótuju towarišnostne wjacory na kótarychž se ptaškowa swajźba ako program Serbskego ludowego ansambla pśedstajijo.