Chóśebuski bomowy tykańc
Chóśebuski bomowy tykańc jo na tradicije bogata specialita, kótaraž do lěta 1819 slědk dajo. Tencas jo Marja Grochowa wupjakła w swójej pjaceńce prědny bomowy tykańc, z tym až jo śěsto pó změnje na rotěrujucu balu nad wótwórjonym płomjenim nanosyła a z cukoroweju głažku citrony pólěpšyła. Jeje źowka, Wilhelmine Mudre, jo perfekcěrowała zgótowanje až do kóńca 19. lětstotka a jo se 1886 pomjeniła na „kejžorsku librowanku“. Źinsa se toś ta kulinariska tradicija w Chóśebuzu dalej wjeźo a wažy.
Rozpalono pjacone Chóśebuske bomowe tykańce wót GROCH & ERBEN
Zachopki: Marija Groch a póchad Chóśebuskego baby.
K pśechwatanjam, kótarež jo město Chóśebuz w swójich wušej 850-lětnych stawiznach zmóžnjało, słuša bźez cwiblowanja teke zgótowanje Chóśebuskego bomowego tykańca. Wón słuša historiski mimo chóśebuskich rubiškow a Chóśebuskego žyta k kwalitnym produktam, kenž su mě města Chóśebuz daloko pśesegali. Jo pósrědnjone, až jo se jogo tradicija wokoło 1819 w pjaceńskej śpě Marije Grochoweje w tegdejšej promenaźe 1 zwenka stareje měsćańskeje murje załožyła. W zymnej nocy pśedgódownego casa lěta 1819 jo se wóna w swójej pjacy na prědny Chóśebuski bomowy tykańc.
rucnikaŕstwo a kralojske pśipóznaśe
Nad wótwórjonym płomjenim su śěsto pó změnje na wjerśecem walcu namazali, jadnotliwe warstwy z drjewjanym głažkom sformowali a pó wužywanju z śańkeju warstu cukoroweje głažany a nasypom citrony póśěgnuli. Pśeźěłali su “4 puntow butry, 4 puntow fff futrowego cukora, sami starcyli a spiwali, 3 puntow mócneje muki, 50 kuskow jaj, wótrěte šklicki a mězgi 4 citronow, 3 / 4 puntow woblacone, wužmjete słodke mandle, 1 / 4 górke mandle a něco soli“. Chóśebuski bomowy tykańc jo swětło swěta wuglědał. Jeje źowka Wilhelmine Mudre, roźony Groch jo wudopołniła až do kóńca 19. stolěśa zgótowanje Chóśebuskego bomowego tykańca. W lěśe jeje wumrěśa 1886 su jej titel „Kejžorska dwórska dodawarka“ pósćili.
Wót tradiciskego rucnikaŕstwa k eksportnemu lagoju
w slědujucem casu su nastali wuznamne konditarstwowe zawody w Chóśebuzu, kótarež su se teke wokoło Chóśebuskego bomowego tykańca zasłužyli. Mołje bomowego tykańca jo śěgnuło pótom teke drježdźańskego konditorskego mejstarja Maxa Lauterbacha do Chóśebuza, kótaryž jo 1900 swóju hyšći źinsa wobstojecu conditoriju & kafejownju Lauterbach a skóńcnje bu ze swójimi bomowymi tykańcom k „kralojskemu dwórskemu dodawarjeju ”. Jogo Chóśebuski bomowy tykańc pó recepciji Marje Grochoweje jo se na eksportne lěgwo dostał a južo tegdy južo až do New Yorka.
GROCH & ERBEN – Wobchowaŕ słodkeje tradicije
Derbstwo Marje Grochoweje a Maksa Lauterbacha lažy źinsa w rukoma Hajekec. Dopominajucy na staru tradiciju, jo se załožyła w lěśe 2006 „Chóśebuska bomowa tykańca manufaktura – Max Lauterbach“. Wóna jo wjadła produkciju klasiskich bomowych tykańcow „Conditorei & kafejownja Lauterbach“ na něntejšnem stojnišću z klasiskimi receptami a teju samskeju wusokeju rucnikaŕskeju kwalitu. Pśi góźbje 200-lětnego wrośenja zachopjeńka produkcije bomowych tykańcow w Chóśebuz w lěśe 2019, jo zroźiła ideja, Mariji Grochoju wósebny pomnik stajiś a jej z pśemjenjenjenim na COCH & ERBEN swój roźonemu respekt wopokazaś. How załožaŕka tradicije a tam jeje rucnikaŕski charakterizěrowane derbstwa, kenž wjedu bomowy kuchanski tradiciju města Chóśebuz dalej a daloko pśez granice města znate cynje. Źinsa stoj HROCH & ERBEN za stawizny rozpalonje tradicionalnego rucnikaŕskego wuměłstwa a wusokogódnych bomowych tykańcow. Gjarda tradicija se zjadnośijo z lubosću za trajnosć a wuběrne póžywanje. We wutšobje Chóśebuskego starego města lažecy, rozpósćelo se w młodem a familiju wjeźecem teamje nejrědnjejše połoženske źěło swěta mjaztym kołowokoło globusa.